Marcin Błaszkowski


W Lesznie jest godzina 21:11:17
Mamy teraz wiosna.

Dziś jest Sobota 30 maja 2020, Imieniny Ferdynanda, Gryzeldy, Zyndrama


Serwis używa cookies aby zapamiętać otwartą sesję i ewentualne dane o logowaniu. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Serwis nie zapisuje ciasteczek do profilowania reklam lub śledzenia użytkownika.



Georg Hoffmann – Frigg



Wielkopowierzchniowy obraz przedstawiający boginię Frigg należy do kolekcji obrazów malarza Georga Hoffmanna, które po 70 latach od zakończenia wojny znalazły się w jednym z domów w powiecie leszczyńskim. Georg Hoffmann przyjechał na obecne zachodnie ziemie Polski ok. 1940 r., by tu tworzyć.

Frigg jest boginią nordycką pochodzącą z rodu Azów, głównej dynastii bogów nordyckich, odpowiedzialnych za działania militarne, politykę, choć także miała chronić ognisko domowe. Była córką bogini Fjørgyn, zwanej także Jörð, będącej spersonifikowaną ziemią. Jej ojcem miał być Odyn, bóg wojny, poezji, mądrości, choć w niektórych źródłach podaje się Odyna jako męża Frigg. Bogini zajmowała wysokie miejsce w hierarchii bogów, mogła nawet zasiadywać na tronie Odyna.

Frigg znała przeznaczenie ale nie mogła go odwrócić. Miała płakać dwa razy w historii świata – po raz pierwszy, gdy zginął Bladur, jej syn, symbol piękna i mądrości. Po raz drugi ma zapłakać, gdy nadejdzie koniec świata i zginie Odyn. W jej towarzystwie przebywała Fulla, która jej służyła. Fulla była także powierniczką Frigg. Bogini służąca była przedstawiana jako dziewica z rozpuszczonymi włosami i złotą opaską.

Frigg zamieszkiwała jedną z dziewięciu mitycznych krain, którą nazywano Asgard. Jej siedzibą był Fensalir - sala wodna, będąca miejscem zamieszkania bogów z rodu Azów. W tym pałacu Frigg tkała chmury. Dlatego często przedstawiano ją spowitą w chmury. Czasem ukazywano ją leżąca na miotle i być może stąd wzięły się wyobrażenia o czarownicach. Atrybutem bogini była brzoza.

Imię bogini Frigg stało się podstawą do nazwania piątego dnia tygodnia. Związki fonetyczne angielskiego Friday, niemieckieog Freitag, niderlandzkiego vrijdag, czy nordyckich fredag są łatwiejsze do uchwycenia w staroniemieckiej wersji jej imienia Frîja lub w wersji longobardzkiej Frea.

Przedstawienie artystyczne Frigg w malarstwie: John Charles Dollmann, Carl Emil Doepler, Loreny Frølich, Ludwig Pietsch.

Georg Hoffmann ukazał Frigg na tronie w otoczeniu Fulli oraz kilku postaci dziecięcych. W tle kądziel służąca do tkania chmur. Po lewej stronie majaczy rzeka, która nawiązuje do nazwy siedziby bogini – Wodnego pałacu.

Przedstawienie tej bogini jest łudząco podobne do katolickich przedstawień Marii, matki Chrystusa. Podobnie do Marii, hoffmannowa Frigg ubrana jest w niebieskie szaty (kolor niebieski w średniowiecznym malarstwie był najdroższym z kolorów, stąd tradycyjnie stosowano ten kolor dla postaci ważnych, uważanych za godne najwyższego kultu). Także podobnie do Marii, Frigg opiera jedną stopę o półksiężyc. Zamiast krzyża, ma na piersi opisywany klejnot germański. Nad głową błyszczy światło tak zaaranżowane, że można je pomylić z krzyżem. Takie przedstawienie może wynikać z tego, że Frigg często mylono z Freją, boginią nordycką, której kult utrzymywał się w Skandynawii do XIII w. a której także przypisywano wspólne cechy z Marią.

Georg Hoffmann był wyznania unitariańskiego, czyli był członkiem wspólnoty, która swoich początków upatruje w Reformacji polskiej i węgierskiej i która przeczy istnieniu Trójcy (bracia polscy). Zasadą tej wspólnoty jest brak dogmatów oraz szacunek do różnego rozumienia religijności członków tego kościoła. Unitarianie uważają, że różne znaki od niepojętego Boga mogą być odczytywane w różny sposób przez różne osoby. Czy przedstawienie Frigg w aurze maryjnej miało na celu, ukazanie, że istnienie bogini może być interpretowane na różne sposoby, tzn. maryjny, bądź pogański, jest kwestią spekulacji. Być może Hoffmann chciał jedynie sprowokować oglądających tę zaskakującą synkrazję?
 


technika: olej na płótnie
rok powstania: nieznany
wymiary: 150 cm x 200 cm
obraz niesygnowany
własność: Marcin Błaszkowski


Literatura:

Rudolf Simek, Lexikon der germanischen Mythologie, Stuttgart 2006, s. 118
Jacob Grimm, Deutsche Mythologie. Marix Verlag, Wiesbaden 2007




Zdjęcie: Georg Hoffmann – Frigg



ostatnie zmiany wykonane 2014-12-06 14:49:07
,






opis stopki