Marcin Błaszkowski


W Lesznie jest godzina 02:00:04
Mamy teraz zima.

Dziś jest Środa 26 lutego 2020, Imieniny Bogumiła, Eweliny, Mirosława


Serwis używa cookies aby zapamiętać otwartą sesję i ewentualne dane o logowaniu. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Serwis nie zapisuje ciasteczek do profilowania reklam lub śledzenia użytkownika.



Thekla von Gumpert - Sen nocy noworocznej



Thekla von Gumpert
Sen nocy noworocznej

Pewien młodzieniec, doświadczony przez życie i któremu było bardzo ciężko, skierował w kończącym się roku zmęczony wzrok ku niejasnej, zagrażającej mu przyszłości. Przybity położył się na legowisku, by w drzemce zapomnieć nawet o samym sobie. Sen przymknął natychmiast jego powieki i odsłonił przed jego duszą następujący obraz: młodzieniec patrzył na jasne niebo, słońce świeciło, otoczone jasnoniebieskim powietrzem. Na horyzoncie wschodziły chmury, piętrzyły się jedna nad drugą, zasłaniały słońce. Chmura podobna do ogromnej, czarnej kolumny, opadła, rozłożyła dwa ramiona i rozciągnęła je w dwie strony; potężny krzyż, unosił się na drzemiącym. On wziął głęboki i ciężki oddech, jako że ów krzyż spoczął na nim swoją dużą wagą; krzyknął z bólu, strach zapanował nad jego duszą, drżał, a krople potu pojawiły się na jego czole. Jednak gdy przerażony spojrzał na ciemny krzyż, zauważył, że był przejrzysty, przeświecało przezeń jasne niebo. Uśmiechnął się wobec tego drzemiąc dalej, gdyż teraz czuł jedynie ucisk krzyża, strach zniknął jednak z jego duszy.

Minęło wiele lat. Młodzieniec stał się mężczyzną, starcem i podporą oraz wzorem dla wielkiej rodziny. Kto na tej ziemi wiele przeżył, ten może opowiedzieć o niejednej zgryzocie, a u niektórych ludzi można odczytać cierpienie z rysów twarzy. Jednak starzec, o którym mowa, zachował pogodny wyraz lica, właściwy wiekowi dziecięcemu.

- Dziadku – zapytał go kiedyś jeden z wnuków – jak to się dzieje, że z twoich oczu bije zawsze pogodny nastrój, który zdradza człowieka szczęśliwego, chociaż przez twoje długie życie byłeś przecież ciężko doświadczany?

- Mój synu – odpowiedział starzec – przypominasz sobie ten zadziwiający obraz ze snu, o którym ci kiedyś opowiedziałem? Wiedz, on się mocno i głęboko wbił w moją duszę. Kiedy los kładł mi na barki krzyż, wtedy myślałem o tym obrazie ze snu i wnikliwie przyglądałem się mojemu krzyżowi, ponieważ uważałem, że także tutaj muszę dojrzeć przeświecające niebo i dostrzegałem je za każdym razem. Kiedy jednak spostrzegłem niebo, wtedy już nie czułem, jak wtedy we śnie, mimo wciąż oczywistego ciężaru mojego krzyża, żadnego strachu w duszy. Kto poprzez swoje cierpienia dostrzega przeświecające niebo, ten zachowuje w swoim wnętrzu pokój Boży, który na jego rysach twarzy pozostawia odcisk szczęścia.

Źródło.:

Thekla von Gumpert, Erzählungen II, Verlag v. C. Flemming, Glogau/Głogów (brak roku wydania), s. 1-2


Komentarz.:

Töchter-Album, czyli Album dla córek to seria tomów z tekstami przeznaczonymi dla dziewcząt. Serię wydawniczą rozpoczęła pedagog Thekla von Gumpert.

Thekla von Gumpert urodziła się w Kaliszu 28 czerwca 1810 r., jako pierwsza córka lekarza miejskiego oraz radnego powiatowego. Przeniosła się z rodzicami do Poznania, dokąd powołano jej ojca, by przewodził kolegium medycznemu. Ówczesny prezydent Prowincji Poznańskiej, von Zerboni di Sposetti był jego bliskim krewnym. Gdy rodzina con Gumpert przebywała w Poznaniu, do zarządzania Prowincją Poznańską został powołany książę Antoni Radziwiłł, małżonek księżnej Luizy Pruskiej. Tej parze urodziło się sześcioro dzieci. Najmłodsza córka Radziwiłłów, Wanda, była bliską przyjaciółką Thekli. W 1831 r. Radziwiłłowie przenieśli się do Berlina zapraszając także przyjaciółkę swojej najmłodszej córki. Zaproszenie ona przyjęła i dzięki temu miała możliwość poznania nie tylko całej rodziny królewskiej, ale także bogactwo kulturalnego Berlina.

W 1831 r. Wanda Radziwiłłówna wyszła za mąż za Adama Czartoryskiego. Odziedziczyła po rodzicach zamek w Kowarach w okolicach Jeleniej Góry. Thekla przyjeżdżała tam często, zajmując się m.in. dziećmi książęcej pary. Nawiązała z nimi na tyle dobry kontakt, że obiecała swojej przyjaciółce, że w razie jej śmierci zajmie się wychowaniem dzieci. Wanda Czartoryska z Radziwiłłów zmarła w 1845 r. a Thekla von Gumpert dotrzymała słowa.
Pomysł na wydawanie pierwszych opowiadań dla dziewczynek narodził się w 1854 r. Propozycja padła ze strony wydawnictwa Carla Flemminga z Głogowa. Początkowo wydawano pojedyncze opowiadania w formie gazet. Później powstała idea połączenia opowiadań w tomik. Thekla von Gumpert pisała teksty do tomików, jednakże zapraszała także innych pisarzy z Niemiec i nie tylko. Pierwsze zbiorcze wydanie książkowe wyszło w 1855 r. Nadzorowała wydanie łącznie 43 tomów. Od 44 tomu edycję prowadziła Berta Wegner-Zell, która jednakże nie znała osobiście swojej poprzedniczki. Autorka zmarła 1 kwietnia 1897 r. w Dreźnie.

Na podstawie: Berta Wegner-Zell, 50 JahreTöchter-Album, [w:] Töchter-Album begründet von Thekla von Gumpert, heuasgegeben von Bertha Wegner-Zell, Glogau, bdw., s. 1-10
 



Zdjęcie: Thekla von Gumpert - Sen nocy noworocznej



ostatnie zmiany wykonane 2013-01-03 23:31:06
,






opis stopki