Marcin Błaszkowski


W Lesznie jest godzina 01:59:36
Mamy teraz zima.

Dziś jest Środa 26 lutego 2020, Imieniny Bogumiła, Eweliny, Mirosława


Serwis używa cookies aby zapamiętać otwartą sesję i ewentualne dane o logowaniu. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Serwis nie zapisuje ciasteczek do profilowania reklam lub śledzenia użytkownika.



Andreas Gryphius „Piast”


wstęp i komentarz: prof. dr hab. Dariusz Chemperek
przekład: Marcin Błaszkowski



Piast jest pierwszą sztuką teatralną A. Gryphiusa, jaka została przełożona na j. polski. Ma znaczenie dla kultury polskiej, ponieważ jest dziełem inspirowanym kulturą Rzeczpospolitej XVII w. i mówi o sprawach polskich. Chociaż spośród dzieł Gryphiusa jest stosunkowo mało znana, to dla rozważań o transgraniczności i dziedzictwie pogranicza śląsko-wielkopolskiego ma duże znaczenie.


O czym jest Piast Andreas Gryphiusa w warstwie fabularnej?

Do Kruszwicy przybywają anioły, które przebierają się w stroje pielgrzymie. Na początku pojawiają się na dworze Popiela, gdzie proszą o schronienie na noc. Zostają wyrzuceni przez straż, nie są dopuszczeni przed oblicze władcy, któremu chcą służyć radami. Popiel jest przedstawiony jako tyran, w związku z tym przepowiedziany jest mu upadek a anioły podążają dalej. Trafiają na biednego Piasta, który dowiaduje się o tym, że poszukują noclegu i choć jest biedny, oferuje im to, czym dysponuje w skromnym domowisku. Zaprasza ich także na postrzyżyny swojego syna Siemowita, które miały mieć miejsce następnego dnia. Aniołowie odwdzięczają się rozmnożeniem jedzenia i napojów podczas przyjęcia. Na postrzyżyny skromnego Siemowita przybywają książęta oferując mu symboliczne dary pomyślności i władzy. Postrzyżyny są przedstawione przez autora dramatu w taki sposób, że można je powiązać z chrztem nie tylko samego Siemowita ale także z chrztem Polski. Wymieniani są władcy piastowscy, którzy przyczynili się do sukcesów naszej Ojczyzny w późniejszych wiekach. Podczas ceremonii wprowadzania chłopca w dorosłość i Polski w krąg krajów chrześcijańskich śpiewany jest przez szafarzy hymn do mądrości, który pozwala na przeniesienie wydarzeń takich jak opieka nad potrzebującymi, dbanie o dobrobyt państwa, poszanowanie tych, w imię których pełni się władze, do obszaru w wartości uniwersalnych. A. Gryphius wymieniając władców kończy na Piastach śląskich upatrując w nich właśnie tych wartości i przeciwstawia je autorytarnym władzom austriackim panującym wówczas na Dolnym Śląsku, mówiąc o tym używając dwuznacznych obrazów, by nie narazić się zanadto wiedeńskiej cenzurze.


Sztuka Piast była premierą w odbudowanym teatrze im. A. Gryphiusa w Głogowie



Zdjęcie: Andreas Gryphius „Piast”



ostatnie zmiany wykonane 2019-12-27 18:46:25
,






opis stopki